ॐ नमश्चण्डिकायै॥

ॐ विशुद्ध ज्ञानदेहाय त्रिवेदी दिव्य चक्षुषे। श्रेयःप्राप्ति निमित्ताय नमः सोमार्ध धारिणे॥1॥

​

सर्वमेत द्विजानीयान्मन्त्राणामभिकीलकम्। सोऽपि क्षेम मवाप्नोति सततं जाप्यतत्परः॥2॥

​

सिद्ध्यन्त्युच्चाटनादीनि वस्तूनि सकलान्यपि। एतेन स्तुवतां देवी स्तोत्रमात्रोण सिद्ध्यति॥3॥

​

न मन्त्रो नौषधं तत्र न किंचिदपि विद्यते। विना जाप्येन सिद्ध्येत सर्वमुच्चाटनादिकम्॥4॥

​

समग्राण्यपि सिद्ध्यन्ति लोकशङ्कामिमां हरः। कृत्वा निमन्त्रयामास सर्वमेवमिदं शुभम्॥5॥

​

स्तोत्रं वै चण्डिकायास्तु तच्च गुप्तं चकार सः। समाप्तिर्न च पुण्यस्य तां यथावन्नियन्त्राणाम्॥6॥

​

सोऽपि क्षेममवाप्नोति सर्वमेवं न संशयः। कृष्णायां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां वा समाहितः॥7॥

​

ददाति प्रतिगृह्णाति नान्यथैषा प्रसीदति। इत्थंरुपेण कीलेन महादेवेन कीलितम्॥8॥

​

यो निष्कीलां विधायैनां नित्यं जपति संस्फुटम्। स सिद्धः स गणः सोऽपि गन्धर्वो जायते नरः॥9॥

​

न चौवाप्यटतस्तस्य भयं क्वापीह जायते। नापमृत्युवशं याति मृतो मोक्षमवाप्नुयात्॥10॥

​

ज्ञात्वा प्रारभ्य कुर्वीत न कुर्वाणो विनश्यति। ततो ज्ञात्वैव सम्पन्नमिदं प्रारभ्यते बुधैः॥11॥

​

सौभाग्यादि च यत्किंचिद् दृश्यते ललनाजने। तत्सर्वं तत्प्रसादेन तेन जाप्यमिदं शुभम्॥12॥

​

शनैस्तु जप्यमानेऽस्मिन् स्तोत्रे सम्पत्तिरुच्चकैः। भवत्येव समग्रापि ततः प्रारभ्यमेव तत्॥13॥

​

ऐश्वर्यं यत्प्रसादेन सौभाग्यारोग्यसम्पदः। शत्रुहानिःपरो मोक्षः स्तूयते सा न किं जनैः॥14॥